FOTOGRAFIA ŚLUBNA
Na pytanie o portrety Sylwia i Mateusz mieli prostą odpowiedź: nie planują sesji ani pozowania. Chcieli spędzić dzień z bliskimi i być obecni w tym, co się wydarzy. Reportaż ślubny bez pozowania był dla nich...
Na pytanie o portrety Sylwia i Mateusz mieli prostą odpowiedź: nie planują sesji ani pozowania. Chcieli spędzić dzień z bliskimi i być obecni w tym, co się wydarzy. Reportaż ślubny bez pozowania był dla nich świadomym wyborem. Nam pozostawało uważnie patrzeć.
Poznaliśmy się w kawiarni. Mateusz miał wtedy rękę w gipsie po wypadku na rowerze. Oboje podchodzili do sytuacji spokojnie. Rozmawialiśmy o tym, czego oczekują od zdjęć i jak wyobrażają sobie obecność fotografów na ślubie. Szybko okazało się, że podobnie patrzymy na fotografię.
Oboje są architektami. Zwracają uwagę na detal, lubią czerń i biel oraz klasyczny reportaż. W zdjęciach szukali naturalności. Zależało im, żeby po latach rozpoznać na nich własne reakcje i ludzi, z którymi świętowali. Taki punkt wyjścia dużo nam mówi: wiemy, na co czekać z aparatem i kiedy pozwolić sytuacji potoczyć się dalej.
W naszym podejściu do fotografii ślubnej najważniejsza jest obserwacja. Nie było osobnego punktu dnia przeznaczonego na ustawiane portrety. Były za to rozmowy, spotkania z gośćmi i chwile, których nie sposób wcześniej rozpisać. To właśnie z nich powstała ta historia.
Możecie dokończyć rozmowę, zostać przy stole i przytulić kogoś wtedy, kiedy macie na to ochotę. Nie musicie sprawdzać, czy patrzycie w dobrą stronę albo czy fotograf jest gotowy. To my pilnujemy kadru i światła. Dla pary oznacza to mniej zajmowania się zdjęciami w trakcie ślubu, a więcej czasu z ludźmi, których zaprosiła.
Reportaż ślubny bez pozowania wymaga od fotografa uważności przez cały dzień. Trzeba zauważyć nie tylko to, co dzieje się przed parą, ale też reakcję kogoś stojącego z boku. Czasem warto podejść bliżej. Innym razem zostać nieco dalej, żeby w jednym zdjęciu zmieścić kilka równoległych sytuacji.
Gest potrafi opowiedzieć o relacji więcej niż wspólny portret. Ktoś kładzie dłoń na ramieniu, pochyla się do rozmowy, szuka wzroku drugiej osoby. Na ślubie takie rzeczy dzieją się bez przerwy, często obok głównych wydarzeń. Fotografujemy je, bo później pomagają przypomnieć sobie, jak było z tymi konkretnymi ludźmi.
W reportażu Sylwii i Mateusza ważne jest również otoczenie. Bliski kadr pozwala zobaczyć twarz, szerszy pokazuje, co wywołało daną reakcję. Dopiero zestawienie tych zdjęć daje pełniejszy obraz dnia. Dlatego podczas oglądania warto przyjrzeć się także drugiemu planowi.
Czarno-biała fotografia była bliska ich estetyce. Pomaga skupić uwagę na wyrazie twarzy, układzie dłoni i kierunku światła. W tej historii dobrze łączy kadry powstałe w różnych momentach dnia. Pozwala też spokojnie przejść od szerokiej sceny do drobnego gestu.
Sama czerń i biel nie zastąpi jednak sytuacji. Najpierw musi wydarzyć się coś, co chcemy zachować. O sposobie pokazania zdjęcia myślimy w związku z tym, co jest w nim istotne dla całej opowieści.
W wiadomości po ślubie Sylwia i Mateusz wrócili do swojego najważniejszego założenia: chcieli być obecni w każdej chwili. Napisali, że zdjęcia zachowały emocje, które im towarzyszyły – od napięcia i łez po śmiech, radość i czułość. Docenili też energię, z jaką pracowaliśmy, i swobodę przed aparatem.
To dla nas cenna informacja. Zdjęcia mają przecież wracać do pary razem ze wspomnieniem dnia, a nie tylko dobrze wyglądać w portfolio. Ich reakcja pokazuje, że wcześniejsza rozmowa o oczekiwaniach ma sens.
Nie. Sylwia i Mateusz wybrali reportaż ślubny bez pozowania, ale Wasz plan może wyglądać inaczej. Można znaleźć chwilę na zdjęcie we dwoje albo wspólny portret z rodziną. Najlepiej powiedzieć nam wcześniej, na czym Wam zależy. Dzięki temu ustalimy sposób pracy, który pasuje do Was i do przebiegu dnia.
Jeśli takie podejście jest Wam bliskie, napiszcie do nas. Podajcie datę i miejsce ślubu oraz kilka słów o Waszych planach. Sprawdzimy dostępność i porozmawiamy o tym, co chcecie zachować na zdjęciach.
Jeśli chcecie zobaczyć, jak łączymy spokojne gesty z energią przyjęcia, zajrzyjcie do reportażu Natalii i Bartosza z Pałacu Ciekocinko. Inny rytm i własne pomysły pary znajdziecie we wpisie o weselu Ani i Rafała w Dworku New Restaurant.
Krótsze historie i kolejne realizacje pokazujemy na Instagramie WhiteSmoke Studio.
